Eind jaren zestig en zeventig werden verschillende universiteiten in Nederland, ook de VU, regelmatig 'bezet'. Op 22 februari 1972 werd door vijfhonderd studenten; wetenschappelijk medewerkers en ondersteunend personeel de tweede verdieping van de VU bezet. Belangrijkste eis van de bezetters was een vergaande democratisering van de bestuursstructuur. Deze bezetting zou later de naam '100-uren bezetting' krijgen. Deze werd formeel opgeheven naar aanleiding van de toezegging van directie en curatoren dat de termijn van kandidaatstelling voor de universiteitsraadsverkiezingen werd verlengd.