Op 1 april 2022, 90 jaar na de oprichting van de (voorloper van de) organisatie Vrouwen VU-hulp, werd het kunstwerk 'Femina' van Marinke van Zandwijk onthuld in de foyer van het hoofdgebouw van de Vrije Universiteit. Het is gemaakt ter ere van de vele generaties vrouwen die zich hebben ingezet om geld in te zamelen voor de VU.

Femina – Marinke Van Zandwijk 2022

Van 1932 tot 2007 hebben vele generaties vrouwen zich binnen de organisatie ‘Vrouwen VU-hulp’ ingezet voor de ontwikkeling en instandhouding van de VU. In die tijd hebben ze tientallen miljoenen opgehaald voor de universiteit waarmee zij zich verbonden voelden. Door heel het land legden gereformeerde vrouwen dubbeltjes en stuivers opzij in het beroemde VU-busje. In eerste instantie werd er ingezameld voor de oprichting van een Medische Faculteit, later ook voor de laboratoria van Wis- en Natuurkunde, het Academisch Ziekenhuis, en nog weer later voor allerlei projecten, zoals een betere toegankelijkheid voor mindervaliden van de VU-gebouwen en tal van onderzoeksprojecten.

E003171-VUbusje192-2017RdE.jpgAan Marinke van Zandwijk is gevraagd om een zichtbaar en permanent aandenken aan deze bijzondere organisatie uit de VU-geschiedenis te realiseren in een van de centrale ruimtes op de VU-campus. Door deze geschiedenis van Vrouwen VU-hulp zichtbaar te maken, komt een bijzonder aspect van de historie van de  VU-geschiedenis naar voren. Deze geschiedenis is veel diverser dan op het eerste gezicht lijkt, en werd niet alleen door mannen, maar ook door vrouwen vormgegeven. Het kunstwerk geeft uiting aan dankbaarheid jegens de maatschappelijke achterban die de VU decennia lang geholpen en ondersteund heeft.

In het kunstwerk heeft Marinke van Zandwijk uitdrukking gegeven aan een uitzonderlijke organisatie, die met vele kleine bijdragen, grootse gebaren heeft gemaakt. De honderden glazen bellen die in het kunstwerk zijn gebruikt, refereren aan de vele vrouwen en de vele bijdragen. Sterke vrouwen, die in een tijd dat dat niet vanzelfsprekend was, een organisatie hebben opgezet en gerund met een duidelijke koers. Hiervoor was lef en kracht nodig. De kracht die hier vanaf spat, vormt het fundament voor het beeld. De hoogspanningskabels geven de standvastige koers aan.

De VU-vrouwen zijn in zekere zin feministen avant la lettre; ze werkten van binnenuit aan een maatschappij waarin ook vrouwen volop meededen, maar stonden niet schreeuwend op de barricades. Ze werden omarmd door de VU, net zoals het kunstwerk omarmd wordt door het VU-gebouw, met zachte, ronde vormen binnen de harde architectuur van het gebouw zelf.

Wandkleed3204.jpgDe VU-vrouwen vormden een diverse gemeenschap qua opleiding en maatschappelijke positie, maar waren verenigd in eenzelfde streven. Verschillende tinten, binnen hetzelfde blauw-groene palet. Een palet dat gekozen is door de leden van Vrouwen VU-Hulp zelf, toen zij in 1980 het wandkleed “Helpende Handen” maakten. Het zijn ook kleuren die naar de VU-busjes en de VU zelf verwijzen. Al in al is het een sterk en tegelijkertijd zacht kunstwerk, dat symbool staat voor kleine beetjes die samen groter zijn dan de som der delen.

Dit project is mogelijk gemaakt door de VUVereniging.


Deel dit artikel